Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

We're all out of our minds. :: Open

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down  Bericht [Pagina 1 van 1]

1 We're all out of our minds. :: Open op wo sep 19, 2012 8:49 am

Ren

avatar
Admin

Het was de manier waarop hij daar zat, de manier waarop hij voor zich uitkeek, het was eigenlijk alles aan hem. Het lokte vrijwel meteen enkele blikken uit. Enkele mensen fluisterden iets naar elkaar om vervolgens te lachen toen ze naar hem keken, terwijl anderen weer afkeurend naar hem keken. De personen die dat laatste deden waren vooral leerkrachten. Alweer zat hij te wachten tot hij naar binnen werd geroepen. Zoals meestal duurde het ontiegelijk lang. Er werd immers gewacht tot zijn voogd er was, zodat deze ook kon aanhoren wat hij weer mis had gedaan. Hij wist dat hij zichzelf alleen maar liet lijden. Maar hij kon zich niet inhouden. Vooral niet als één van zijn leerkrachten te ver ging naar zijn idee. Natuurlijk had hij het zelf uitgelokt door zijn gedrag, wat er vanaf het begin al was, maar als de leraren dan vanzelf gingen beginnen. Hem vernederen voor de klas, natuurlijk wel net op zo’n manier dat het niet onacceptabel was. Zijn mondhoek trok even een beetje omhoog toen hij een leraar voorbij zag lopen, op weg naar het kantoor van de directeur. Hij kreeg een vuile blik toegeworpen, maar het zag er eerder idioot uit door het opgezwollen oog en de kapotte lip. De man draaide zijn blik abrupt weg en liep verder terwijl Ren zijn mond een streep vormde. Zijn tas stond tussen zijn benen, die een beetje gespreid waren en zijn ellebogen steunden op zijn bovenbenen. Zijn vingers waren in elkaar gevlochten, zoals sommige mensen zouden bidden. Niet dat hij aan bidden deed, dat was niet zijn stijl. Zijn gezicht was grotendeels verborgen achter zijn handen, en alleen zijn ogen en voorhoofd waren nog zichtbaar. Hij wist niet hoe lang hij daar al zat, maar het was in ieder geval al lang. Meestal duurde het ook lang voordat de man er was. Hij had immers wel betere dingen te doen, haast had hij niet vaak, en al zeker niet voor Ren. Hij ging wat meer naar achteren zitten en liet zijn arm nu op de armleuning steunen. Zijn aandacht voor alles was even weg, maar toen hij een deur open hoorde gaan keek hij weer om. Zijn leerkracht kwam naar buiten en keek naar Ren. Er verscheen een grijns op de man zijn gezicht, maar Ren bleef gewoon strak kijken. Hij had niet op veel goeds kunnen lopen. Tja, als het het woord van een uitstekende leerkracht tegen dat van een leerling die altijd problemen kreeg was, dan wist je wel wie gelijk kreeg. Een beetje afwezig gleden zijn vingers over zijn kaak. Zelf had hij ook een klap opgevangen, maar erg hard was het niet geweest. Als hij had gewild was hij gewoon doorgegaan, erg sterk was die stijve hark niet, maar hij wist dat hij toen moest stoppen, dus dat had hij gedaan. Eigenlijk zou je denken dat het andersom was, dat de leerkracht – die er ebreder en sterker uitzag – hem makkelijk van zich af kon duwen. Ren zag er namelijk maar uit als een lange slungel. Maar hij had weldegelijk veel kracht. Het hoorde ook bij een Blutbad zijn, het sterke. Hij keek de man na terwijl deze wegliep. Het liefst wou hij hem nog een paar klappen geven, maar dat zou fout zijn. Hij zou een slecht persoon zijn, nog slechter dan hij al was.

OOC :: School. Neemt. Inspiratie. Weg. -.-
Open, liefst niet té veel mensen.



_________________
Profiel bekijken http://eleftheria.actieforum.com

2 Re: We're all out of our minds. :: Open op za sep 22, 2012 9:33 pm





Met lome passen die ervan getuigden dat ze hier niet wilde zijn en bang was om zich voor te bewegen, liep er een extreem klein meisje door de gangen van de school. Ze was hoogstens 1.55 lang en zeer mager. Als je haar leeftijd zou moeten schatten, zou je denken dat ze 13 of misschien zelfs 12 was. Echter was ze 16. Aan haar houding kon je duidelijk aflezen dat ze hier totaal niet hoorde. Haar blik was angstvallig op de grond gericht, maar soms schoten haar ogen nieuwsgierig, of misschien wel oplettend, alle kanten op. Ja, ze kwam hier niet van. Met haar rug een beetje ingedoken liep ze door, op zoek naar de kamer van de directeur. Ze had kunnen regelen dat haar broertje onderdak zou krijgen in North Eleftheria. Ze kon niet goed voor hem zorgen, verdiende te weinig geld met haar baantje en ze wilde niet dat hij langer in het krot wat ze hun huis noemden moest wonen. Het was niet goed voor hem. Ze wilde niet dat hij dezelfde kant op ging als haar oudere broer, wie gestorven was aan een overdosis drugs. Daarbij was zij de enige die voor hem zorgde. Een jongen van 14 had ouders nodig, goede voeding en een goede opleiding. Haar toekomst was toch al verloren, dus kon ze net zo goed zorgen dat die van haar broertje wel gered zou worden. Dat was ze hem verschuldigt. Het was immers haar schuld dat hun vader er niet langer meer was. Haar stomme, stomme schuld. Ze schudde even verwoed met haar hoofd en zag in die beweging dat er een stukje verderop een plattegrond van de school hing. Op een drafje liep ze er naar toe en probeerde er voor te zorgen dat ze niet opviel. Met haar vinger volgde ze de legenda en kwam uiteindelijk uit bij de kamer van de directeur. Ze draaide zich om en zag dat er een paar rijkeluis kindjes naar haar keken. Ze boog haar hoofd en liep snel door. Shit, dacht ze. Het kwam natuurlijk omdat ze niet zoals iedereen een schooluniform aan had. In plaats van een uniform droeg ze een oud vodje. Een witte blouse met spijkercolbert, een paars geruit rokje en een rode stropdas. Met natuurlijk de nodige vlekken vandien. Ze hadden geen wasmachine, dus wasten ze hun kleren nauwelijks. Ook was er boven haar rechteroog een wondje te zien. Een horizontale snee die nog aan het helen was. Het was haar toegediend toen ze een ruzie probeerde te stoppen tussen twee dronkenlappen. Ze had gelukkig geen aanval gehad. Geen woede aanval, maar was jankend ergens in een groezelig hoekje gaan zitten. Ze was ook zo vreselijk. Ze zuchtte en moest zichzelf bedwingen niet te gaan huilen. Dan was ze nog zwakker. BAF. Totaal onverwachts belandde ze op haar buik terecht. Eerst bleef ze een paar seconden geschrokken liggen waarna ze zich met een ruk op haar rug draaide en zag dat ze over de voeten van een zittende student was gestruikeld. Hij zat op zo'n stoel buiten een lokaal waar leerlingen moesten zitten wanneer ze iets slechts hadden gedaan. Nimble trok haar benen op en sloeg haar armen er verlegen omheen. Ze richtte haar blik op de jongen, maar wendde die later af en keek beschaamd naast zich. Waarschijnlijk zou de jongen denken dat ze gewoon een stom klein meisje was die niet uit haar doppen kon kijken. "S-s-s-sorry," wist ze eruit te brengen. Die stem was dan nog iets wat je kon laten twijfelen of het meisje wel echt 13 was. Haar stem was namelijk best volwassen, iets wat niet bij haar uiterlijk paste. Ze keek weer naar de jongen en besefte dat ze nog steeds op de koude vloer zat. Wat zouden al die mensen wel niet denken? Snel stond ze op en veegde haar rokje recht, voor hoever dat mogelijk was. Weer keek ze naar de jongen, maar niet voor lang. "W-w-weet je waar de kamer van de directeur is?" Vroeg ze blozend. Hij zou haar vast voor gek verklaren ofzo.

"Ik kon het niet laten, sorry schat. C:"


_________________
Profiel bekijken

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum